Dysleksja w procedurach

Jeżeli u naszego dziecka zauważyliśmy niepokojące objawy związane z dysleksją lub ryzykiem dysleksji, zawsze możemy zasięgnąć porady specjalisty: pedagoga lub psychologa, którzy albo rozwieją nasze podejrzenia, albo je potwierdzą. Badaniem dzieci pod kątem dysleksji zajmują się poradnie psychologiczno – pedagogiczne państwowe i prywatne oraz gabinety pedagogiczne. Do specjalisty możemy zaprowadzić dziecko sami, z własnej woli, żeby uspokoić swoją niepewność. Możemy też o naszych spostrzeżeniach porozmawiać z nauczycielem albo pedagogiem szkolnym, którzy w specjalnej opinii zawrą swoje obserwacje dotyczące dziecka. Oni też wskażą nam poradnię, która ma pod swoją opieką szkołę lub przedszkole, do którego uczęszcza dziecko. Badanie ma na celu ustalenie nie tylko faktu dysfunkcyjności dziecka, ale także kierunku przyszłych działań rodziców i terapeutów. Na podstawie opinii pedagogów i psychologów, poradnia wydaje orzeczenie o dysleksji albo innych przyczynach występowania trudności w nauce. Nakreśla też sposób traktowania ucznia podczas zajęć w szkole i ewentualnie zaleca udział w zajęciach wyrównawczych lub terapeutycznych. Wydawaniem orzeczeń o dysleksji, specjalistycznym traktowaniu ucznia z trudnościami w nauce czy indywidualnym toku nauczania, zajmują się wyłącznie państwowe i prywatne poradnie psychologiczno – pedagogiczne. Opinia, jaką możemy uzyskać w prywatnym gabinecie pedagogicznym lub w innym miejscu (klubie czy stowarzyszeniu) nie jest równoznaczna z orzeczeniem o dysleksji i nie może być brana pod uwagę przez nauczycieli oraz pedagogów w szkołach. Jest to związane z procedurami egzaminacyjnymi, według których dziecku z trudnościami w nauce (w tym dyslektykom) można pomóc na egzaminach podsumowujących różne etapy nauki, np. na zakończenie gimnazjum. Jeśli dziecko ma trudności w czytaniu, a w orzeczeniu widnieje zalecenie o wydłużonym czasie pracy albo konieczności czytania poleceń przez nauczyciela, to można mu to zapewnić, ale jedynie na podstawie oficjalnego dokumentu, jaki właśnie mogą wystosować tylko poradnie. Badania dzieci, u których stwierdzono już raz dysleksję, powinno się przeprowadzać na każdym etapie nauczania, a wyniki należy dostarczyć na początku roku szkolnego tak, aby wszyscy mogli się z nimi zapoznać.

Należy pamiętać, że orzeczenie o dysleksji, to nie papierek mający ułatwić naszemu dziecku przebrnięcie przez naukę czy usprawiedliwić jego niepowodzenia w nauce. To informacja o tym, że uczeń musi zostać objęty specjalną opieką i należy mu się pomoc zarówno ze strony pedagogów, jak i rodziców.

Katarzyna Lewańska-Tukaj
Pedagog, specjalista w zakresie trudności w nauce